‘Sfeerbetoon’ Angkor Wat

Siem Reap. Cambodja. Vijf uur ’s ochtends. Het is nog donker, maar in de verte doemen de vijf torens langzaam op. Ik ruik het natte gras. Er is veel geroezemoes om me heen. Toeristen. Ze zijn ook vroeg opgestaan om niets te missen. Stenen veel stenen. Op elkaar gestapeld in het begin van de 12de eeuw.  Heel langzaam wordt het licht. Het grasveld waar ik op sta toont steeds meer van de afstand tot haar.
Ik hoor de eerste piepjes van de digitale camera’s die all mass zijn meegebracht. Een flits. Nog één. Nu gaat het snel. Aan de wolken is te zien dat de zon eraan komt. De rode gloed spreidt zich uit over het immense veld waar we met z’n allen wachten op het perfecte plaatje. En dan ineens is het licht genoeg. Daar verschijnt ze in al haar glorie. Angkor Wat. Een magische uitstraling. Negenhonderd jaar aan bezoekers zijn mij voorgegaan. Ik haast me om in de stroom van toeristen haar aan te raken en ook mijn geheim aan haar toe te vertrouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s