De kinderen van Cambodja

Door de verhalen die je thuis bereiken over Azië en de heersende armoede associeer ik landen als Thailand, Laos en Cambodja als het gaat om kinderen vaak met kinderprostitutie en uitbuiting. Dit is verschrikkelijk en er moet meer tegen gedaan worden. Maar door alle slechtnieuwsverhalen sta ik helemaal niet echt stil bij de groep die zelf keuzes maakt en op een gezonde en vrolijke manier opgroeit. Bij het zien van kinderen zijn de ooooo’s en aaaaa’s vaak niet van de lucht, maar hallo, ze zijn niet achterlijk!

In Siem Reap en Sihanoukville heb ik kennisgemaakt met een aantal zeer bijdehante, intelligente en grappige jongeren. Wat vooral opvalt is dat ze allemaal goed Engels spreken. In de ochtend gaan ze naar school en ’s middags werken de meeste om geld te verdienen voor hun vervolgstudie of om hun ouders het studiegeld terug te betalen en een aantal gaan ’s avonds opnieuw naar school.

Natuurlijk zijn de riedeltjes aangeleerd: Hello, what’s your name? Where are you from? Holland? Capital Amsterdam, 16,7 mil inhabitants. You buy book? You want somethimg? I make you cheap price! No good business today, I need your help! Maar als je duidelijk hebt gamaakt dat je echt geen armband, boek of andere spullen van ze koopt, vriendelijk blijft lachen en interesse toont, worden het ineens hele andere gesprekken.

Zo heb ik kennis mogen maken met Oul en DJ die werken aan een goede opleiding en dromen van een carrière in de muziek. Ze kennen werkelijk alle hitlijsten en gouwe ouwe en aan hun muzikaliteit kan menig deelnemer van een talentenjacht nog een voorbeeld nemen. Na een half uur zingen, beatboxen en zelfs hier en daar een danspasje ben ik in ieder geval overtuigd dat deze jongens weten waar ze mee bezig zijn. Helemaal nadat de traditionele werkkleding ’s avonds was ingeruild voor de hippe spijkerbroek, een t-shirt en coole baseballcap, want toen stonden er ineens twee eigenwijze, vijftienjarige jongeren voor me. Geweldig!
Maar ook Sophat van 21 die iedere dag vierentwintig kilometer heen en terug moet om voor weinig geld te werken in een restaurant waar ze werkelijk alles weggeven als je maar plaatsneemt. Hij studeert Engelse literatuur en werkt om te sparen voor een studieplaats in het buitenland. Van zijn eerder verdiende geld heeft hij z’n ouders terug betaald. Daarnaast oefent hij iedere avond zijn sociale vaardigheden als ‘propper’ bij het restaurant en zijn Engels met de gasten. Hij is intelligent, een doorzetter en werkt dubbele diensten om te bereiken waar hij van droomt. Hij gelooft er in dat het gaat lukken en ik kan niet anders dan hem daarin gelijk geven!

Nog één voorbeeld dan? Song, 21 jaar, en samen met haar zusje Mi (16) iedere dag op het strand van Sihanoukville om allerhande waar, massages en pedicures te verkopen. Ze is twee jaar getrouwd met een schilder en volgt vier dagdelen per week collegee om de kinderen die ze graag wil een goede toekomst te bieden.

Natuurlijk zijn er ook heel veel verschrikkelijke verhalen te vertellen. Maar wat je ziet is niet altijd wat het is. Deze jongeren moeten allemaal heel hard werken om te bereiken waarvan ze dromen, maar ze beslissen dat in ieder geval zelf. Daarnaast nemen ze het leven zoals het komt, maar zoeken ze zelf hun weg naar geluk!

Bedankt Oul, DJ, Pang, Song, Mi en anderen voor een vernieuwd inzicht en ondanks dat het hard werken is, zijn dromen er om nageleefd te worden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.